เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 221
อันเชี่ยนเดินเข้าไปใกล้ครอบครัวนี้
พูดตามตรง แม้เธอจะรู้อยู่แล้วว่าราษฎรในอาณาเขตที่เป็นเอ็นพีซีของเกมนั้นมีชีวิตชีวาสมจริงมาก แต่ก็ไม่คิดว่าความคิดอ่านของพวกเขาจะ "พลิกแพลง" ได้ถึงเพียงนี้ ถึงขั้นมีความคิดชายเป็นใหญ่และวางแผนชิงอำนาจอีกด้วย
นี่เป็นสิ่งที่เทคโนโลยีเกมทำได้จริงหรือ?
"แปลกจริง ๆ เกมนี้ยอดเยี่ยมเกินไปแล้ว..." อันเชี่ยนพึมพำ พลางหยิบดาบยาวเล่มหนึ่งออกจากกระเป๋าเป้ขึ้นมาถือไว้ในมือ
ครอบครัวที่อยู่ตรงข้ามต่างชะงักไป พวกเขาไม่คิดว่าอันเชี่ยนจะเดินเข้ามาในบ้าน แถมยังชักดาบยาวคมกริบออกมาจ่อหน้าพวกตนอีกด้วย
"ธะ...เธอจะทำอะไรน่ะ?" หญิงวัยกลางคนรีบกอดเด็กชายตัวเล็กที่อยู่ข้างกายไว้ พร้อมเอ่ยถามอันเชี่ยนด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
"เธอคิดว่าไงล่ะ" อันเชี่ยนย้อนถามอย่างสงบนิ่ง "ในเมื่อพวกเธอคิดจะให้ลูกชายขึ้นเป็นเจ้าอาณาเขต แล้วฉันจะเก็บพวกเธอไว้ได้ยังไง?"