กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 219
"แค่ทายาเท่านั้นเหรอ?"
อันเชี่ยนแยกนิ้วมือที่บังอยู่ตรงหน้าออก แล้วเพ่งมองอย่างละเอียด
ในมือของสวี่หมิงมีกล่องกลมใบเล็กที่บรรจุยาขี้ผึ้งสีขาวอยู่เต็มจริง ๆ ส่วนมือที่วางอยู่บนไหล่ของฟางเชียนเหยา ปลายนิ้วก็เปื้อนยาขี้ผึ้งอยู่เล็กน้อยเช่นกัน
แต่การทายาก็แค่ใช้ปลายนิ้วแตะแล้วลูบเบา ๆ ก็พอแล้วไม่ใช่หรือ ทำไมต้องเอาฝ่ามือแนบลงไปด้วย?
อันเชี่ยนรู้สึกสงสัยอยู่เล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้เก็บมาใส่ใจ เธอถอนหายใจอย่างโล่งอก ก่อนจะพูดกับฟางเชียนเหยาว่า "เฮ้อ ที่แท้ฉันก็เข้าใจผิดไปเอง ขอโทษที ๆ"
"ฮะ...ไม่เป็นไร"