เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 216
ชื่อผู้เล่นที่ส่งข้อความมาคือหลานหยางหยาง ดูก็รู้ว่าเป็นผู้เล่นมนุษย์ที่เติบโตมาพร้อมกับการดูการ์ตูนอย่างโชกโชน
【หลานหยางหยาง: สวัสดี ฉันชื่อหลานหยางหยาง ฉันยังไม่ถูกกิน ตอนนี้ถูกขังอยู่ในปราสาทหมาป่า ขอแค่นายโอนหินก่อสร้างมาให้ฉัน 300 ก้อน ฉันก็จะสร้างหอป้องกันเพื่อทำลายปราสาทหมาป่าและหนีออกไปได้ ถึงตอนนั้นฉันจะกลับไปหมู่บ้านแกะ ถอนหญ้าป่าให้นาย 500 ต้น】
อันเชี่ยนอ่านข้อความนี้จนจบเงียบ ๆ ยิ่งมั่นใจว่าอีกฝ่ายเป็นมนุษย์เหมือนกับเธอ
เธอลองตีความใจความสำคัญของข้อความ คาดเดาว่าอีกฝ่ายต้องการทำการค้ากับเธอ
อันเชี่ยนตอบกลับไปว่า
【เจตนาไม่ดี: สวัสดี หลานหยางหยาง เอาหญ้าป่ามาแลกหินก่อสร้างก็ได้ แต่ห้าร้อยต้นแลกกับสามร้อยก้อนไม่คุ้มเลยนะ ฉันเองก็เคยถอนหญ้ามาก่อน รู้ดีว่าหญ้าป่าเก็บง่ายกว่าหินก่อสร้าง นายเสนอราคาให้สูงกว่านี้ได้ไหม】
หลานหยางหยางตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว
【หลานหยางหยาง: ว้าว... เธออ่านสิ่งที่ฉันเขียนรู้เรื่องด้วยเหรอ เธอเป็นมนุษย์หรือเปล่า】