กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 213
สามชั่วโมงต่อมา
"ตื่นได้แล้ว"
อันเชี่ยนรู้สึกว่ามีใครบางคนตบไหล่เธอเบาๆ
ยังไม่ทันที่เธอจะได้สติ เสียงโต้เถียงกันก็ดังขึ้นอีกระลอก
"อย่ามาแตะเนื้อต้องตัวกันนะ! ฉันจะปลุกที่รักของฉันเอง"
"เธอไม่เคยบอกว่าจะให้ใครปลุกเธอสักหน่อย"
อันเชี่ยนค่อยๆ ลืมตาขึ้นอย่างสะลึมสะลือ ก็เห็นฉู่ชิงเหยียนกับอู่ยืนอยู่ตรงประตู กำลังโต้เถียงกันไปคนละคำสองคำ
ส่วนเจิ้งเจียที่อยู่ข้างๆ ยังนอนกรนไม่รู้เรื่อง ราวกับต่อให้ฟ้าถล่มดินทลายก็ไม่อาจทำให้เขาสะดุ้งตื่นได้
อันเชี่ยนกดเปิดหน้าต่างระบบ มองวันที่ตรงมุมขวาบน "ฤดูใบไม้ผลิ วันที่ 88 เวลา 6:20 น."