กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 212
"ห้องนี้แหละ"
อันเชี่ยนยืนอยู่หน้ากระท่อมหญ้า ใช้กุญแจไขประตู ก่อนจะผลักเข้าไปทันที
กระท่อมหญ้าที่เกมสร้างขึ้นไม่ได้มีเพียงตัวบ้านเท่านั้น แต่ยังจัดเตรียมเตียง โต๊ะ และเก้าอี้แบบเรียบง่ายเอาไว้ให้ด้วย
แต่เตียงเดียวคงไม่เพียงพอสำหรับนอนกันทุกคน แถมยังกินพื้นที่อีกด้วย ในเมื่อกระท่อมหญ้ามีขนาดไม่ใหญ่อยู่แล้ว อันเชี่ยนจึงเก็บเตียงเข้าระบบไปเสียเลย แล้วเตรียมผ้าห่มมาสี่ชุดสำหรับปูนอนกับพื้น
พอวางผ้าห่มทั้งสี่ชุดลงไป กระท่อมหญ้าก็แทบไม่มีพื้นที่เหลือ
"งั้น...บ้านหลังนี้พักได้สี่คนเหรอ?" เจิ้งเจียนับจำนวนผ้าห่มทั้งหมด
"อืม" อันเชี่ยนพยักหน้า ก่อนชี้ไปยังผ้าห่ม "ใครมาก่อนได้ก่อน เลือกที่นอนที่อยากนอนได้เลย"