เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 206
หน้าต่างข้อความส่วนตัว
【เจิ้งคือข้าน้อย: อวิ๋นเจีย ทางเธอเป็นยังไงบ้างแล้ว? ฉันถูกสุ่มให้อยู่ใกล้ป่า ต้นไม้ใหญ่พวกนั้นโค่นยากชะมัด! มือฉันเมื่อยจนแทบจะหักอยู่แล้ว!】
【เมฆาล่องลอย: ฉันก็อยู่ในป่าเหมือนกัน แต่ตรงนี้อยู่ใกล้แหล่งน้ำ มีราษฎรเข้ามาค่อนข้างเยอะ ฉันส่งพวกเขาไปทำงานแล้ว】
【เจิ้งคือข้าน้อย: อิจฉาจังเลยยย! จนถึงตอนนี้ฉันมีราษฎรแค่สองคนเอง แถมค่าพลังชีวิตของพวกเขายังต่ำมากด้วย ไม่กล้าปล่อยให้ออกไปข้างนอกเลย ถ้าตายขึ้นมาฉันก็ไม่เหลืออะไรแล้ว!】
【เจิ้งคือข้าน้อย: ไม่อย่างนั้นฉันเลือกยอมสวามิภักดิ์ไปอยู่กับเธอดีไหม?】
【เมฆาล่องลอย: รอดูอีกหน่อยดีกว่า บางทีอาณาเขตของอันเชี่ยนกับฉู่ชิงเหยียนอาจพัฒนาได้ดีกว่าพวกเราก็ได้นะ?】
【เจิ้งคือข้าน้อย: นั่นสินะ พี่ฉู่ของฉันถูกสุ่มไปอยู่ใกล้เขตเหมืองหิน ถึงทรัพยากรจะเก็บเกี่ยวยากหน่อย แต่ค่าคุณสมบัติของหอป้องกันกับบ้านที่เขาสร้างออกมาสูงมากเลยล่ะ การประลองครั้งต่อไปเขาต้องชนะอย่างแน่นอน】