กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 205
"ก็จริง"
อันเชี่ยนพยักหน้า รู้สึกว่าคำพูดของอู่มีเหตุผลอยู่บ้าง "เวลาในเกมผ่านไปเร็วมาก ฉวยโอกาสตอนฟ้ายังสว่างสะสมทรัพยากรให้ได้มากหน่อยดีกว่า"
พูดจบ อันเชี่ยนก็เหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงชี้ไปยังพงหญ้าผืนใหญ่ตรงหน้าอย่างกระตือรือร้น แล้วเอ่ยกับอู่ว่า
"จริงสิ! ใบมีดวายุที่นายสะบัดแค่สองที ก็สามารถตัดสิ่งของได้ตั้งมากมายนั่นล่ะ? ตอนนี้เป็นโอกาสเหมาะที่สุดที่จะแสดงพลังของมันแล้ว!"
"ที่รัก..." อู่เผยสีหน้าลำบากใจ
"หลังจากเข้ามาในเกม เกมก็ปิดกั้นความสามารถพิเศษทั้งหมดของผู้เล่นไปแล้ว คุณเป็นมนุษย์อาจไม่รู้สึกอะไร แต่ตอนนี้ผมใช้มันไม่ได้..."