กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 118
...
...
"อันเชี่ยน! อันเชี่ยน!"
เสียงเรียกดังขึ้นที่ข้างหู
อันเชี่ยนสะดุ้งตื่นจากความฝัน ตามสัญชาตญาณเธอรีบคว้าผ้าห่มมาห่อร่างไว้แน่นพร้อมกับเก็บแขนขาเข้าหาตัว
"ไม่เป็นไรแล้วล่ะ" เสียงของเสิ่นอวิ๋นเจียดังอู้อี้เล็ดลอดมาจากนอกผ้าห่ม
อันเชี่ยนไม่เชื่อ
เธอเคยเห็นภูตผีที่สามารถเลียนแบบเสียงคนมาแล้ว ไม่มีทางรู้เลยว่าครั้งนี้จะเป็น "มัน" ที่โผล่มาเพิ่มในห้องพักแล้วจงใจหลอกล่อให้เธอติดกับหรือเปล่า
"ฉันจริงๆ นะ! ถ้าไม่เชื่อเธอกดดูโทรศัพท์สิ" เสิ่นอวิ๋นเจียคงจะดูออกว่าอันเชี่ยนที่ม้วนตัวอยู่ใต้ผ้าห่มก้อนนั้นไม่เชื่อว่าคนที่อยู่ข้างนอกเตียงคือเธอจริงๆ จึงเริ่มหาทางพิสูจน์ตัวเอง