กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 116
อันเชี่ยนเดินเข้าไปในตึกหอพัก จนกระทั่งถึงหน้าห้อง 303 เธอก็ยังเอามือกุมหน้าอกตัวเองเพื่อปลอบใจตัวเองอยู่
"ไม่เป็นไรๆ ถ้าไม่ใช่เพราะตอนแรกอู่อยากฆ่าฉัน ฉันก็คงไม่ทำแบบนั้น รีบหาไอเทมที่สามารถล้างผลของน้ำยาลบคำผิดให้เจอเร็วๆ แล้วรีบใช้หนี้ความรู้สึกนี้ซะเร็วหน่อย"
"อันเชี่ยน เธอบ่นงึมงำอะไรอยู่เนี่ย" เสิ่นอวิ๋นเจียเพิ่งจะกลับมาถึงหอพักพอดีและเดินมาชนกับอันเชี่ยนเข้าจังๆ
"ไม่ได้พูดอะไรนี่" อันเชี่ยนส่ายหน้า เรื่องระหว่างเธอกับอู่นั้นยุ่งเหยิงจนตัดไม่ขาดและสลัดไม่หลุดจริงๆ
เสิ่นอวิ๋นเจียเอียงคอด้วยความสงสัย "ก็ได้ แต่ถ้าเธอมีเรื่องอะไรก็หาฉันได้นะ"
"อืม"
อันเชี่ยนรับคำ
ทั้งสองคนใช้กุญแจไขเปิดประตูแล้วเดินเข้าไปในหอพักห้อง 303