เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 114
"เรียบร้อยแล้วค่ะ นักเรียนอัน พันผ้าพันแผลเสร็จเรียบร้อยแล้ว"
อันเชี่ยนนั่งอยู่บนเก้าอี้ หลังจากที่ห้องพยาบาลแกะผ้าพันแผลเก่าของเธอออกแล้วก็พันใหม่อีกรอบหนาเตอะ
"อืม" อันเชี่ยนยกมือขึ้นคลำศีรษะของตนเอง พันผ้าพันแผลหนาจนเกินไป ทำให้เธอได้ยินเสียงรอบข้างไม่ค่อยชัดเจนนัก
"อ๊า!!! อย่าเข้ามานะ! อย่าเข้ามานะ!"
ทว่า เสียงกรีดร้องที่ดังเล็ดลอดออกมาจากด้านหลังม่านกลับทะลุผ่านผ้าพันแผลเข้ามาถึงโสตประสาทของอันเชี่ยน
"เกิดอะไรขึ้นน่ะ?"
คุณครูห้องพยาบาลได้ยินเสียงกรีดร้องก็หันไปมองเตียงนอนใกล้หน้าต่างด้วยความงุนงง ซึ่งตำแหน่งนั้นก็คือเตียงที่ชายเสื้อหนังนอนอยู่นั่นเอง
"คุณครูคะ เดี๋ยวฉันช่วยไปดูให้เองค่ะ!" อันเชี่ยนไม่รอให้คุณครูห้องพยาบาลเอ่ยตอบ รีบพุ่งตรงไปยังผ้าม่านก่อนเป็นก้าวแรก
หลังจากเลิกม่านขึ้น บนเตียงก็ว่างเปล่าไม่มีใครอยู่แล้ว