กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 113
"ทำไมๆ ๆ!"
เมื่อเจิ้งเจียเห็นท่าทีเช่นนี้ก็รีบเดินจากด้านหลังมาอยู่ข้างๆ อู่ทันที พร้อมกับดึงอู่มาหลบไว้ด้านหลัง
เดิมทีเขาไม่อยากไปพัวพันกับคนกลุ่มนี้ ดังนั้นตอนที่โดนด่าเมื่อครู่จึงไม่ได้ปากเป่าต่อปากต่อคำ แต่พอเห็นพวกหล่อนรวมหัวกันรังแกคน เขาก็ทนต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว
เสิ่นอวิ๋นเจียก็เดินไปยืนอยู่อีกฝั่งเช่นกัน
คราวนี้กลายเป็นสามต่อสี่
ผลแพ้ชนะยังไม่ชัดเจน
ฝ่ายของพี่หลี่พลันหดหายความฮึกเหิมเมื่อครู่ไปจนหมด ปากตะโกนโวยวายแต่สองมือกลับนิ่งสนิทไม่กล้าขยับ
บริเวณระเบียงมีผู้คนมามุงดูความสนุกกันอยู่เต็มไปหมด
ซึ่งแน่นอนว่าย่อมรวมถึงนักเรียนจากห้องอื่นด้วย