กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 96
"ใครกัน"
อันฉางชิงสีหน้าเคร่งขรึม ก้าวเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าวเพื่อบังอันเชี่ยนเอาไว้
อู่หลังกำแพงไม่พูดพร่ำทำเพลงยกมือขึ้น เตรียมจะจู่โจมอันฉางชิงที่เขาดูอย่างไรก็ขัดหูขัดตา
"เดี๋ยวก่อน!"
อันเชี่ยนเห็นอู่ยกมือขึ้น ตกใจจนรีบดันอันฉางชิงกลับไปแล้วตะโกนว่า "อย่าเพิ่งลงมือ! ทุกคนรู้จักกัน!"
"..."
อู่ได้ยินคำพูดของอันเชี่ยนแล้วก็ไม่ได้ลดมือลงแต่ก็ไม่ได้จู่โจมต่อ สายตาของเขากวาดมองอันเชี่ยนขึ้นลง เมื่อแน่ใจว่าเธอไม่ได้รับบาดเจ็บจึงยอมลดมือลง แล้วสาวเท้ายาวเดินไปข้างกายอันเชี่ยน
"ที่รัก"
ยังไม่ทันให้อันเชี่ยนได้ตั้งตัว เธอก็ถูกอู่ดึงเข้าไปในอ้อมแขนและกอดไว้แน่น "เธอไม่เป็นไรจริงๆ ด้วย โล่งอกไปที"