กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 95
เกิงฉางชิงเดินมาหยุดอยู่ข้างกายอันเชี่ยน
"ถอยไปให้หมด"
เขาออกคำสั่งแก่บรรดาตุ๊กตากระดาษ
ตุ๊กตากระดาษทั้งหลายต่างเชื่อฟังคำสั่งผละออกจากการรายล้อมอันเชี่ยน แล้วถอยร่นไปยืนอยู่ด้านข้าง
"แก..." นายหญิงผู้เฒ่าเกิงก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ใช้นิ้วสั่นเทาชี้ใส่อันเชี่ยน "เจ้าทำอะไรลงไป?"
"ฉันทำอะไรอย่างนั้นหรือ"
อันเชี่ยนหันกลับไปมองนายหญิงผู้เฒ่า รอยยิ้มที่มุมปากมิได้เลือนหายไปเลยแม้แต่น้อย "ก็ย่อมทำตามความต้องการของพวกคุณอย่างไรเล่า ได้เป็นเจ้าสาวของคุณชายใหญ่เกิงแล้ว... ไม่สิ ต้องเรียกว่าเป็นเจ้าสาวของนายท่านเกิงต่างหาก"
"เจ้า... หญิงอสรพิษ!"
นายหญิงผู้เฒ่าเกิงถูกอันเชี่ยนยั่วโมโหจนเวียนหัวตาลาย โลหิตพุ่งพล่าน กรอกตาตลบหมดสติล้มพับลงไป