เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 84
อันเชี่ยนก้าวเดินไปข้างหน้าสองก้าว เข้าไปใกล้บริเวณขอบสระน้ำ
"ทำอะไรน่ะ!" อาเป้ยที่อยู่ริมสระน้ำมองมาทางเธอด้วยความระแวดระวังทันที หางปลาสะบัดพับๆ อยู่ใต้ผิวน้ำ
"เปล่าสักหน่อย ฉันก็แค่อยากรู้อยากเห็น" อันเชี่ยนจ้องมองหางปลาที่กำลังสะบัดอยู่ใต้ผิวน้ำของเธอ "หางปลาของเธอเนี่ยเป็นปลาสายพันธุ์อะไรเหรอ? กินได้ไหมเนี่ย?"
"กรี๊ด!"
หลังจากอาเป้ยได้ยินคำถามของอันเชี่ยนก็ส่งเสียงกรี๊ดลั่นด้วยความตกใจ รีบเอามือโอบหางของตัวเองไว้ พร้อมกับประณามเสียงแข็งว่า "เธอเพี้ยนไปแล้วหรือไง!"
"ก็แค่ถามดูเฉยๆ ว่ากินได้ไหม ไม่ได้บอกว่าจะกินสักหน่อย" อันเชี่ยนยักไหล่ รู้สึกว่าภูตผีหางปลาตัวนี้ตื่นตูมเกินเหตุไปเสียหน่อย
"ประสาท!" อาเป้ยไม่ได้ต่อความยาวสาวความยืดกับอันเชี่ยน บ่นพึมพำด่าทอแล้วมุดน้ำกลับลงไป
อาเป้ยจากไปแล้ว