กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 78
"เจ้าคือเพื่อนของที่รัก ข้าจึงไม่อยากฆ่าเจ้า แต่เจ้าก็ควรเจียมตัวและรู้สถานะของตนเอง อย่าได้คืบคลานได้คืบจะเอาศอก..."
"แปะ!"
ยังไม่ทันที่อู่จะพูดจบ อันเชี่ยนก็ฟาดฝ่ามือลงบนปากของเขาอย่างแรงเพื่อสกัดคำพูดถัดไปของอู่
เธอรู้สึกจริงๆ ว่าผู้ชายที่ชื่ออู่คนนี้ป่วยเป็นโรค "ถ้าไม่ทำให้อันเชี่ยนอายจนเอาเท้าจิกพื้นได้จะรู้สึกไม่สบายเนื้อสบายตัว"
ตอนนี้อันเชี่ยนนึกอยากจะย้อนเวลากลับไปในร้านอาหารตอนนั้นแล้วตบหน้าตัวเองสักฉากใหญ่ๆ พร้อมทั้งชี้หน้าด่าตัวเองอย่างดุเดือดว่าอย่าไปแก้คำนำหน้าอะไรที่ "เต็มไปด้วยความรัก" พวกนั้นเลย มีแต่จะทำร้ายตัวเองแท้ๆ!
"โอ้... ที่รัก"