กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 71
"วิ่งไปไหนแล้วล่ะ?"
"ฉันไม่รู้เหมือนกัน"
"ออกมาแล้ว! ออกมาแล้ว! นายจับมันสิ!!"
"ฉันไม่กล้า... อ๊ายยยย!"
ตามด้วยเสียงกรีดร้องแหลมสูง บ้านทั้งหลังก็พลันส่งเสียงทุบกระแทกดัง "ปัง ๆ ๆ—" ติดต่อกันระลอกใหญ่
"เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว"
อันเชี่ยนทิ้งตัวลงนั่งแผ่หลาบนั่ง ก่อนจะโยนเชือกในมือทิ้งไปอย่างไม่ใส่ใจ
เจิ้งเจียที่ยืนถือกระทะก้นแบนค้างอยู่อีกด้านทำตัวไม่ถูก เขาเหลือบมองคนหนังขาวที่นอนกองอยู่บนพื้น ก่อนจะเอ่ยถามด้วยความไม่อยากจะเชื่อ "เรียบร้อยแล้วงั้นเหรอ?"
อันเชี่ยนพยักหน้า "เรียบร้อยแล้ว"