เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 70
…
"หา……ฮ่า………" หวงถิงถิงวิ่งอยู่บนถนนดินโคลนของเมืองเล็ก
ทุกย่างก้าวที่เหยียบลงไปจมลึกลงไปในดินกว่าครึ่ง ต้องออกแรงดึงขึ้นมาอย่างยากลำบากถึงจะวิ่งต่อไปได้ เธอตะลุกตะลอนวิ่งวุ่นอยู่แบบนี้โดยไม่หยุดพักเลยแม้แต่น้อย จนกระทั่งวิ่งกลับมาถึงหน้าบ้านของตัวเอง
เวลานี้คือห้าโมงครึ่ง
ท้องฟ้าสีฟ้าเทาเข้มกำลังค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีดำสนิท บ้านหลังอื่น ๆ ล้วนเปิดไฟสีเหลืองนวลสว่างไสว ยกเว้นก็แต่บ้านของหวงถิงถิงเอง
เรื่องนี้ทำให้ในใจของหวงถิงถิงก่อตัวเป็นลางสังหรณ์ที่ไม่ค่อยสู้ดีนัก
เธอยืนลังเลอยู่หน้าประตู
เสียง "แกร็ก ๆ" ดังขึ้น ประตูห้องทางด้านขวามือของเธอก็เปิดผางขึ้นมาทันที
ผู้ที่พักอยู่ห้องข้าง ๆ เธอคือผู้เล่นเดี่ยวที่เพิ่งเข้ามาในเกมได้ไม่นาน ได้ยินคนอื่นเรียกเขาว่าอาจี้