กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 61
"ชิงเหยียน~~"
"พี่ใหญ่~~~~"
ไป๋หลินหย่าเสยผมลอนยาวสลวย ท่าทางยั่วยวนก้าวเข้าไปใกล้สองสามก้าวแล้วคล้องแขนของฉู่ชิงเหยียนเอาไว้
เจิ้งเจียก็ทำตาเป็นประกายมองฉู่ชิงเหยียนเช่นกัน ขยับเข้าไปใกล้ตัวฉู่ชิงเหยียน
"อย่ามาโดนตัวฉัน ถอยไปให้ห่างทุกคน" ฉู่ชิงเหยียนดึงแขนของตัวเองกลับ กอดอกเอาไว้ และรักษาระยะห่างราวกับไม่ต้องการให้ใครเข้าใกล้
เจิ้งเจียรีบยืนตัวตรงแล้วตอบทันทีว่า "เข้าใจแล้ว! รับทราบ!"
"ก็ได้..." ไป๋หลินหย่าตอบรับเช่นกัน เธอตามตื๊อฉู่ชิงเหยียนมานานพอสมควรแล้ว จึงพอจะรู้นิสัยใจคอของเขาอยู่บ้าง ในเวลาแบบนี้ไม่มีทางที่จะดื้อดึงเซ้าซี้เขาต่ออย่างเด็ดขาด
เธอทำได้เพียงทำปากยื่น ทำหน้าตาน่าสงสารกะพริบตาแล้วเอ่ยว่า "ฉันเชื่อฟังคุณทุกอย่างอยู่แล้ว"