กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 40
"ได้เวลาเข้าไปแล้ว" เสียงเตือนของเจ้าของร้านดังขึ้น
แรงดึงดูดประหลาดเริ่มทำงาน อันเชี่ยนที่ยืนอยู่หน้าโต๊ะรู้สึกเพียงแค่เบื้องหน้าพร่ามัวไปชั่วขณะ
เมื่อครรลองสายตากลับมาแจ่มชัดอีกครั้ง อันเชี่ยนพบว่าตนเองได้มายืนอยู่ภายในสวนเสียแล้ว นางเงยหน้ามองขึ้นไปพลางเห็นร่างของเจ้าของร้านที่มีขนาดใหญ่โตราวกับยักษ์กำลังก้มหน้าจ้องมองตนอยู่
นี่มันชวนพิศวงจนเกินไปหน่อยกระมัง
อันเชี่ยนพึมพำในใจพลางทอดสายตามองพุ่มไม้ที่อยู่ข้างกาย
สิ่งที่น่ามหัศจรรย์คือ พุ่มไม้เหล่านี้กลับเป็นพืชของจริงที่มีอยู่จริง ใบไม้แห้งเหี่ยว กิ่งก้านระเกะระระกะแถมยังส่งกลิ่นอายดินจาง ๆ ออกมา
เบื้องล่างของพุ่มไม้ ตุ๊กตาผ้าตัวหนึ่งในชุดกระโปรงยาวสีขาวถูกดินหยาบกร้านกลบฝังเอาไว้