กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 39
"เอาล่ะ เริ่มเกมอย่างเป็นทางการได้!"
สิ้นเสียงของเจ้าของร้าน ในมือของเขาก็ปรากฏลูกเต๋าขนาดเท่ากำปั้นขึ้นมาลูกหนึ่ง แต้มบนลูกเต๋าประกอบขึ้นจากดอกไม้สีแดง หนึ่งแต้มคือหนึ่งดอก สองแต้มคือสองดอก
"ใครจะเป็นคนเริ่มก่อนดีล่ะ" สายตากวาดมองสำรวจไปรอบๆ ใบหน้าที่ยังคงมีอาการเหม่อลอยของทุกคน
"งั้นคุณก็แล้วกัน" เขาโยนลูกเต๋าไปให้กับเสิ่นอวิ๋นเจียที่กำลังเอามือกุมหน้าอกทำท่าพะอืดพะอม เอ่ยด้วยน้ำเสียงร่าเริงว่า "สาวใช้รีบทำงานให้ไวหน่อยน่าจะดีกว่านะ"
"เอ๊ะ?!" เสิ่นอวิ๋นเจียรับลูกเต๋ามาโดยสัญชาตญาณ ร่างกายเกร็งค้างในทันที ไม่กล้าขยับตัวด้วยความรุนแรง
เจ้าของร้านใช้ไม้เท้าเคาะพื้นเร่งเร้าว่า "เริ่มทิ้งได้เลย"
เสิ่นอวิ๋นเจียตกใจจนรีบโยนลูกเต๋าในมือออกไปทันที
"ครืด ๆ..."