กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 37
กลุ่มหมอกสีขาวล้อมรอบตัวของอู่เอาไว้
อู่ไม่มีสีหน้าใด ๆ และไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ปล่อยให้ไอพลังหลอมรวมเข้ากับหมอกสีขาว
การสนทนาอันไร้เสียงเช่นนี้ดำเนินต่อไปชั่วขณะหนึ่ง
"ได้ ฉันตกลง"
อู่เชิดคางขึ้น กลับคืนสู่ท่าทางเย่อหยิ่งจองหองดังเดิม
สายตาของเขาเบนออกไป และไม่นานก็ล็อกเป้าไปยังอันเชี่ยนที่เปลี่ยนตำแหน่งไปแล้วอีกครั้ง
ทว่าเขาไม่ได้เดินเข้าไปต่อ กลับชูนิ้วสองนิ้วขึ้นมาแตะเบา ๆ ที่ริมฝีปาก แล้วส่งจูบลาให้อันเชี่ยน "ลา, ก่อนนะที่รัก! ความโชคร้ายพรากเราให้ห่างกัน แต่ความรักของเราจะทำให้เราได้พบกันใหม่อย่างรวดเร็ว"