กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 36
รถโดยสารประจำทางวิ่งมาถึงหมู่บ้านอู๋เมิ่งอย่างรวดเร็ว
หลังจากอันเชี่ยนลงจากรถ นางก็พุ่งตรงกลับห้องของตัวเองด้วยความเร็วสูงสุด
ล้างหน้า เปลี่ยนเสื้อผ้า กินข้าว แล้วทิ้งตัวลงนอนบนเตียงหมดสติไปทันที
ผ่านการลุยสองด่านติดต่อกัน ต่อให้ร่างกายของอันเชี่ยนจะทำด้วยเหล็กก็ทนไม่ไหวกับการที่สภาพจิตใจต้องตึงเครียดอยู่ตลอดเวลา
นางนอนหลับสนิทตั้งแต่กลางวันยันกลางคืน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ไม่อาจปลุกนางให้ตื่นขึ้นมาได้
จนกระทั่งระบบส่งเสียงแจ้งเตือนแทรกเข้ามาในหัวถึงปลุกให้นางตื่นขึ้น