กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลายวันต่อมา นครหลวงมีฝนตกปรอย ๆ ลงมาสายหนึ่ง
สายฝนโปรยปรายถี่ละเอียดตกลงบนกำแพงวังสีชาด ไหลรินลงมาตามแนวกระเบื้องเคลือบ รวมตัวเป็นสายน้ำขุ่นมัวสายเล็ก ๆ ไหลเอื่อยไปตามถนนแผ่นหินเขียว
ผู้คนสัญจรบนท้องถนนบางตากว่าวันวานมาก นาน ๆ ครั้งจึงจะมีพ่อค้าเร่หาบเร่เดินเร่งรีบผ่านไปสักสองสามคน ตะกร้าสองข้างของไม้คานบรรจุผักสดที่เพิ่งเก็บมาใหม่และปลาเป็น ๆ กดทับจนไม้คานไม้ไผ่โค้งงอเป็นรูปวงโค้ง
ตามโรงน้ำชาและร้านสุรา ผู้คนจับกลุ่มสองสามคนล้อมวงนั่งคุยสัพเพเหระ ถ้อยคำที่เอ่ยถึงล้วนไม่พ้นคำทำนอง “หลายวันก่อนในวังคล้ายจะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นกระมัง” “ได้ยินว่าเกณฑ์ทหารไปถึงหน้าประตูเมืองเชียวนะ” “ใครจะไปรู้เล่า เรื่องของราชสำนักอย่าไปสอดรู้สอดเห็นจะดีกว่า”