เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เซียวจิ้งเสวียนมิได้ตอบในทันที เขาค่อย ๆ ยืดกายขึ้นตรงจากข้างเตาหลอมโอสถ เอียงศีรษะ สายตามองข้ามไหล่ของกู้เหยี่ยนจือไปหยุดอยู่ที่ใบหน้าของเซียวเหิง
“เหิงเอ๋อร์” เขาเอ่ยเรียกเสียงหนึ่ง
“เราถามเจ้า” สายตาสอดแนมของเซียวจิ้งเสวียนจ้องมองเขาเขม็งไม่กะพริบ “เรื่องในวันนี้ เป็นความคิดของเจ้าเองรึ”
เซียวเหิงหลบสายตาของเสด็จพ่อ จ้องมองรอยแยกสายเรียวเล็กเส้นหนึ่งบนแผ่นกระเบื้องปูพื้นแท่นโอสถ ไม่อาจเอื้อนเอ่ยออกมาได้แม้แต่ครึ่งคำ
กู้เหยี่ยนจือเอียงศีรษะ ชำเลืองมองเซียวเหิงแวบหนึ่ง จากนั้นจึงหันกลับมา กล่าวตอบแทนท่านองค์รัชทายาท “ฝ่าบาท เรื่องนี้กระหม่อมเป็นผู้จัดการแต่เพียงผู้เดียว ท่านองค์รัชทายาททรงเปี่ยมด้วยความเมตตาและกตัญญู เพียงแค่คล้อยตามโชคชะตาเท่านั้นพ่ะย่ะค่ะ”
“เหิงเอ๋อร์ หากเจ้าเดินมาทางนี้เสียแต่ตอนนี้ เรา…ไม่โทษเจ้า”