ตอนที่ 252 พิธีใหญ่แกนทอง (3)

ยามที่ลู่เจาออกมาจากตรอกด้านหลังจวนเซียวเลี่ย ลมราตรีหอบเอาไอหนาวชื้นเหน็บหนาวพัดกรอกเข้าสู่คอเสื้อ กระตุ้นให้นางต้องสั่นสะท้านขึ้นมาคราหนึ่ง นางกำป้ายทองแดงในแขนเสื้อไว้แน่น แนบชิดโคนกำแพงก้าวเท้าเร็วไวข้ามผ่านสองตรอกแคบ ผู้คนในตรอกส่วนใหญ่ต่างปิดประตูเรือนกันหมดแล้ว มีเพียงเสียงสุนัขเห่าหอนประปรายดังลอดออกมาจากแนวกำแพงลานเรือน

นางเดินอ้อมอยู่ค่อนชั่วยาม หลบเลี่ยงทหารประจำการกองบัญชาการทหารรักษาเมืองที่ออกลาดตระเวนไปสามระลอก กระทั่งมาถึงหน้าประตูจวนหมอหลวงฟาง ใต้ชายคาก็เพิ่งจะจุดโคมไฟขึ้น ห้องเฝ้าประตูจวนตระกูลฟางจำการแต่งกายเจ้าหน้าที่สอบสวนศาลต้าหลี่ของนางได้ ทว่าก็ยังคงขวางไว้เล็กน้อย “ใต้เท้า ท่านนี่... บนหน้าผากไปโดนสิ่งใดมาหรือขอรับ”

“หกล้มมาน่ะ” ลู่เจาเอ่ยสั้นกระชับได้ใจความ “หมอหลวงฟางอยู่หรือไม่”

“อยู่ขอรับ ทว่า...” ห้องเฝ้าประตูลังเล “เมื่อคืนนายท่านเข้าเวรดึกที่สำนักแพทย์หลวง อารมณ์จึงไม่ค่อยจะสู้ดีนัก...”