ตอนที่ 241 หยั่งเชิง

ลู่เจาถูกกลิ่นฉุนแสบจมูกระลอกหนึ่งสำลักจนตื่นขึ้น

กลิ่นนั้นแทรกซึมเข้าสู่ลำคอ ทั้งแห้งผากทั้งฝาดเฝื่อน แฝงไปด้วยความรู้สึกแสบร้อนของกำมะถันและดินประสิว นางอดไม่ได้ที่จะไอออกมาอย่างรุนแรง ทุกครั้งที่กระแอมไอ ขมับก็พลอยปวดตุบตามไปด้วย นั่นคืออาการข้างเคียงที่ยาสลบหลงเหลือทิ้งไว้ ในหัวคล้ายดั่งโคลนตมที่ถูกกวนจนขุ่นข้น ทั้งหนักอึ้งทั้งบวมตึง

นางพยายามลืมตาขึ้นอย่างยากลำบาก สายตาใช้เวลานานมากโขจึงจะรวมจุดโฟกัสได้

สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือผนังหินอันชื้นแฉะผืนหนึ่ง หยาดน้ำเม็ดละเอียดเกาะพราวอยู่บนผิวหินผาสีน้ำเงินอมเทา ค่อย ๆ รวมตัวกันเป็นสาย ไหลรินลงมาตามซอกหิน จนขังเป็นรอยคราบน้ำสีคล้ำผืนย่อมตรงโคนผนัง