เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เด็กหญิงมองซ่งเยี่ยนคราหนึ่ง แล้วมองเด็กชายที่หมดสติอยู่บนพื้นอีกครา นางกัดฟันแน่น พยักหน้าอย่างแรง ไม่รู้ว่าเอาเรี่ยวแรงมาจากหนใด ถึงได้แทบจะลากตัวเด็กชายตัวน้อยผู้นั้น วิ่งโซซัดโซเซตรงไปหลบซ่อนตัวอยู่หลังกองสิ่งของระเกะระกะตรงมุมลานเรือน
“ดีนี่! ยังพ่วงหางตามมาด้วย! รนหาที่ตาย!” คนชุดดำแค่นเสียงเย็นชา พลิกข้อมือวูบ มีดสั้นรูปลักษณ์แปลกประหลาดสองเล่มก็เลื่อนเข้ามาอยู่ในมือแล้ว
เซียวเลี่ยฟันดาบหนึ่งบีบให้พ่อค้าเร่ถอยร่น ชำเลืองมองคนชุดดำแวบหนึ่งอย่างหาจังหวะ ในที่สุดก็อาศัยแสงไฟในลานเรือนมองเห็นใบหน้าของอีกฝ่ายได้ชัดเจน เขาเบิกตากว้างขึ้นมาทันที โกรธจัดจนหัวเราะออกมา “ข้าก็ว่าทำไมถึงได้คุ้นตานัก! ฮึ่ม! นี่มิใช่เจ้าหมาที่ซื่อสัตย์ที่สุดข้างกายท่านอ๋องสาม ‘เซียว’ หรอกหรือ”