ตอนที่ 196 เงามืดร้านชา

เป็นดังที่คาดไว้ ไม่นานนัก ประตูเรือนก็เปิดออกอีกครั้ง ทว่าผู้ที่ออกมากลับมิใช่นักเล่านิทานหน้าตาแหลมคมแก้มตอบผู้นั้น หากเป็นพ่อค้าเร่ใบหน้าดำคล้ำ สวมชุดผ้าหยาบรัดกุม และแบกตะกร้าไม้ไผ่ใบใหญ่สองใบไว้บนบ่า! แม้กระทั่งท่วงท่ายามเดิน รวมถึงแผ่นหลังที่โค้งงอเล็กน้อยของเขาก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง กลิ่นอายแตกต่างกันราวฟ้ากับดิน หากมิได้เห็นด้วยตาตนเอง ยากยิ่งที่จะเชื่อมโยงคนทั้งสองเข้าด้วยกัน

“วิชาแปลงโฉมย่อกระดูกช่างร้ายกาจยิ่งนัก!” เซียวเลี่ยลอบตะลึงในใจ

ทั้งสองยังคงสะกดรอยตาม นักเล่านิทานแบกคานหาบ เดินไปอย่างไม่เร่งไม่ช้า ทิศทางดูเหมือนจะมุ่งหน้าไปยังหอชมจันทร์แห่งตลาดตะวันตก ซ่งเยี่ยนกับเซียวเลี่ยใจสะท้าน หรือเขากำลังจะกลับรังเก่า?