ตอนที่ 180 คดี (จบ)

ทหารผ่านศึกหอบหายใจคราหนึ่ง “ตอนนั้นผู้เฒ่าก็รู้สึกว่า ของสิ่งนี้ไม่น่าจะใช่ของที่คนยากจนอย่างผู้กองเฉินควรจะมี มันล้ำ... ล้ำค่ายิ่งนัก ทั้งยังไม่กล้าส่งมอบขึ้นไป จึงแอบซ่อนเอาไว้ ต่อมาได้ยินว่าผู้กองเฉินผู้นั้นเป็น... เป็นผู้รับผิดชอบการฝ่าวงล้อมส่งข่าวสารเป็นคนสุดท้าย...”

“ผู้เฒ่ารู้ว่า ของสิ่งนี้อาจนำภัยมาสู่ตัว แต่... แต่คิดว่านายทหารฝ่ายพลาธิการซ่งเป็นคนดี คุณชายซ่ง บัดนี้ท่านกำลังสืบเรื่องนี้อยู่... บางทีอาจมีประโยชน์...” เสียงของทหารผ่านศึกเจือสะอื้น “ท่าน... ท่านเก็บไว้ให้ดี อย่าได้บอกเด็ดขาดว่าผู้เฒ่าเป็นคนมอบให้ ข้าจะไปเดี๋ยวนี้... ไปเดี๋ยวนี้...”