กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เขามองไปยังซ่งเยี่ยน สายตาลึกล้ำ “ท่านอ๋องทรงเปี่ยมด้วยพระเมตตา ไม่ประสงค์จะเห็นสหายเข่นฆ่ากันเอง แต่บัดนี้ดาบจ่อถึงลำคอแล้ว ไม่อาจเป็นฝ่ายรอรับการโจมตีอยู่ถ่ายเดียวได้อีกต่อไป”
ซ่งเยี่ยนลุกขึ้นยืนพลางค้อมกายกล่าว “พ่อบุญธรรมมีสิ่งใดจะสั่งการ โปรดเอ่ยมาได้เลยขอรับ ท่านอ๋องกับข้ารู้จักกันมาตั้งแต่เยาว์วัย อุปนิสัยของพระองค์ ข้าย่อมรู้แจ้งแก่ใจดี”
กู้เหยี่ยนจือยกมือขึ้นตบบ่าซ่งเยี่ยนเบา ๆ น้ำเสียงทุ้มช้าทว่าแฝงความนัยลึกซึ้ง “เยี่ยนเอ๋อร์ เจ้ามีหลักการของตนเองมาแต่เยาว์วัย แยกแยะถูกผิดชัดเจน ใฝ่หาความเที่ยงธรรมและยุติธรรม จุดนี้พ่อบุญธรรมไม่เคยเคลือบแคลงสงสัย เรื่องนี้... พัวพันเป็นวงกว้าง น้ำลึกยากหยั่งถึงยิ่งนัก”