เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
องครักษ์ตำหนักบูรพาผู้หนึ่งปรากฏกายขึ้นอย่างไร้เสียง
“นำจดหมายนี้ไปส่งให้ถึงมือรองเส้าชิงศาลต้าหลี่แซ่ซ่งเยี่ยน มิต้องรอคำตอบจากเขา” กู้เหยี่ยนจือชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวเสริมว่า “ตอนนำไปส่งจงสังเกตดูด้วยว่ามีผู้อื่นพบเห็นหรือไม่”
เขาต้องการให้คนบางกลุ่มล่วงรู้ว่า ตำหนักบูรพามิได้นิ่งเฉยไร้การตอบสนอง
จริงเท็จเท็จจริง จึงจักกวนน้ำให้ขุ่นได้
ในเวลาเดียวกัน ณ ส่วนลึกของจวนองค์ชายสามเซียวอวี้ กลับเป็นอีกบรรยากาศหนึ่ง
แม้จะดึกดื่นค่อนคืนแล้ว ทว่าภายในห้องหนังสือยังคงสว่างไสวด้วยแสงประทีป เซียวอวี้สวมเสื้อคลุมขนเตียวหนาเตอะ เอนกายพิงเก้าอี้ที่ปูเบาะนุ่ม สีหน้าภายใต้แสงไฟดูซีดเผือดยิ่งขึ้น มีเพียงดวงตาทั้งคู่ที่ทอประกายตื่นเต้นและชั่วร้าย
เขารับฟังรายงานจากนักวางกลยุทธ์คนสนิท มุมปากยกยิ้มขึ้นอย่างไม่อาจสะกดกลั้น
“กระจายข่าวออกไปหมดแล้วหรือ” น้ำเสียงของเขาร้อนรนปนความเจ็บป่วย