กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ภายในห้องทรงพระอักษร เซียวจิ้งเสวียนพลิกอ่านฎีกาที่ซ่งเยี่ยนถวายขึ้นมาอย่างละเอียด คิ้วขมวดแน่นขึ้นทุกที
เนิ่นนานผ่านไป เขาจึงวางฎีกาลง นวดหว่างคิ้วเบา ๆ สีหน้ามองไม่ออกว่ายินดีหรือพิโรธ “สวมรอยแย่งสถานะ ฆ่าคนชิงชีวิต ทรมานสังหารล้างแค้น ลักพาตัวเด็กน้อย…แต่ละเรื่องสะเทือนขวัญยิ่งกว่าเรื่องใด วังเหวินผู้นี้ ตายไปก็สาสมแล้ว ส่วนหวังอู่นั่น…แม้น่าเห็นใจ ทว่าวิธีการเหี้ยมเกรียม รบกวนให้หวาดกลัวไปทั่วเมืองหลวง ความผิดของเขาก็ยากจะละเว้นเช่นกัน”