กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ฟางหยวนฉียามนี้ห่วงใยความปลอดภัยของหลานชายยิ่งกว่า จึงมองไปยังซ่งเยี่ยนด้วยความร้อนรน “รองเสนาบดีซ่ง! อันเอ๋อร์หลานชายตัวน้อยของข้าเล่า มีเบาะแสหรือไม่ ได้โปรดเถิด ท่านต้องหาตัวเขาให้พบให้จงได้! เขายังเล็กนัก! เพิ่งจะอายุครบขวบเท่านั้นเอง!” ฟางชิงอิ๋งได้ยินดังนั้นยิ่งร้องไห้สะอึกสะอื้นจนแทบสิ้นเสียง
“ฟางอันยามนี้น่าจะยังปลอดภัย การที่ซุนอู่พาตัวเด็กไปโดยไม่ลงมือสังหารคาที่ แสดงให้เห็นว่าเด็กคนนี้คือส่วนหนึ่งที่ขาดไม่ได้ใน ‘แผนการ’ ของเขา เป็นตัวตนที่ดำรงอยู่เสมือน ‘ข้อต่อรอง’ หรือ ‘เครื่องมือชันสูตร’ ก่อนจะบรรลุเป้าหมายสูงสุดของเขา เด็กย่อมปลอดภัย”