ตอนที่ 106 11

ซ่งเยี่ยนเอียงกายหลบ “การกระซิบ” ของเซียวเลี่ยด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ สายตายังคงจับจ้องช่องสุนัขและร่องรอยบนพื้นอย่างแน่วแน่ พลางเอ่ยถาม “รองซือหลางฟู่ ตามที่เจ้าเห็น คนที่พาตัวฟางอันไปมีจุดประสงค์อันใด”

ฟู่โหยวชิวถูกถามจนชะงักงัน บนใบหน้าเผยความครุ่นคิดและลำบากใจ “รองเสนาบดีซ่งโปรดยกโทษด้วย ข้าราชการผู้น้อยโง่เขลา บัดนี้ซุนอู่เป็นผู้ต้องสงสัยมากที่สุด ทว่าเขาจับตัวทารกวัยหนึ่งขวบไปมีเจตนาอันใด หากเพื่อล้างแค้น ลงมือทำร้ายโดยตรงมิดีงามกว่าหรือ หากเพื่อเรียกค่าไถ่ เหตุใดจนบัดนี้จึงไม่มีความเคลื่อนไหวแม้แต่น้อย นี่…ชวนให้สับสนยิ่งนักจริง ๆ”

ซ่งเยี่ยนย่อกายลง สำรวจร่องรอยละเอียดอ่อนทุกสายทั้งภายในและภายนอกปากช่องอย่างพิถีพิถัน “ที่แห่งนี้จงคุ้มกันอย่างเข้มงวด ห้ามทำลายร่องรอยเด็ดขาด จ้าวต้า”