ตอนที่ 103 8

ในเวลานี้ หอเมฆกระเรียนถูกเหล่าทหารประจำการแห่งกองบัญชาการทหารรักษาเมืองในชุดเจ้าหน้าที่สีดำเหน็บดาบคาดเอวปิดล้อมไว้แน่นหนาจนน้ำมิอาจเล็ดลอด ทหารประจำการมีสีหน้าเคร่งขรึม มือถือทวนยาวหรือไม่ก็กระบองปราบภัย คอยกันชาวบ้านที่อยากรู้อยากเห็นรุมล้อมเข้ามาให้อยู่ภายนอกแนวระวังภัย ประกายเย็นเยียบของคมอาวุธตัดกับป้ายทองชาดแดงของตัวหอจนแลดูบาดตายิ่งนัก

“ถอยไป! ถอยไปให้หมด! ไม่มีอะไรกันให้ดูทั้งนั้น! กลับบ้านกันไปเสีย!” หัวหน้ากองลาดตระเวนผู้เป็นหัวหน้าส่งเสียงห้าวตะคอกขับไล่ชาวบ้านที่มารุมล้อมดูความคึกคัก ผู้คนถูกผลักไสให้ถอยร่น ทว่ายังคงชะเง้อคอ เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังพึมพำอื้ออึงดุจเสียงแมลงหวี่

“นี่มันเรื่องอันใดกัน หอเมฆกระเรียนก็ก่อเรื่องด้วยหรือ”