ตอนที่ 86 ปริศนาเด็กสูญหาย 30

ลู่เจาย่อกายลง ยื่นนิ้วออกไป เขี่ยหิมะสะสมบาง ๆ และใบไม้แห้งที่ทับถมอยู่ใกล้รากไม้ออกอย่างระมัดระวัง เผยให้เห็นดินโคลนด้านล่าง

นางหยิบดินขึ้นมาหยิบมือหนึ่ง คลึงไปมาที่ปลายนิ้ว คิ้วขมวดมุ่นเล็กน้อย “ดินนี้... ร่วนซุยอยู่บ้าง” เมื่อเทียบกับพื้นดินส่วนอื่นที่แข็งโป๊กเพราะความหนาวเหน็บ ดินโคลนรอบรากไม้นั้นนุ่มและชื้นกว่าอย่างเห็นได้ชัด คล้ายเพิ่งถูกพลิกดินมาไม่นาน

ในเวลานั้นเอง นอกประตูเรือนก็มีเสียงแผ่วเบาแต่เจือความร้อนใจเล็กน้อยของหลินหว่านหว่านดังแว่วมา “ท่านปู่?”

เห็นเพียงหลินหว่านหว่านโดยการประคองของหญิงรับใช้ ได้มาถึงหน้าประตูเรือนเล็กเช่นกัน