เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่เจาเงยหน้าขึ้นมอง เห็นเพียงอิ่งชีพุ่งปราดออกมาจากหลังกองคานไม้ไหม้เกรียมดุจเสือดาว เพียงไม่กี่ก้าวก็ไล่กวดตามชายวัยกลางคนรูปร่างหน้าตาน่ารังเกียจ เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง ผู้กำลังคิดจะมุดเข้าไปในซอกกำแพงพังทลายได้ทัน
อิ่งชีคว้าคอเสื้อด้านหลังของคนผู้นั้นไว้ ลากตัวออกมาประหนึ่งหิ้วลูกเจี๊ยบ แล้วทุ่มลงกับพื้น
“โอ๊ยวายป่วง! เจ็บจะตายอยู่แล้ว! ใต้เท้าไว้ชีวิตด้วย! ใต้เท้าไว้ชีวิตด้วยขอรับ!” ชายผู้นั้นถูกกระแทกจนมึนหัวตาลาย ร้องโอดครวญไม่ขาดปาก
หวังเปียวและคนอื่น ๆ ตกใจกับความเคลื่อนไหว รีบวิ่งเข้ามา “ท่านองครักษ์เงา! ท่าน... ท่านนี่คือ? ไหลเหล่าซาน?”
อิ่งชีเหยียบเท้าลงบนแผ่นหลังของไหลเหล่าซาน ทำให้เขาขยับเขยื้อนไม่ได้แม้แต่น้อย สุรเสียงเย็นเยียบดุจคมมีด “พูด! ระยะนี้ผู้ใดสั่งให้เจ้ามาพลิกคุ้ยกระดูกที่นี่ จงใจสร้าง ‘ไฟผี’ หลอกหลอนผู้คน?!”