กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พอกลับถึงโรงเตี๊ยม ปลอบโยนสือโถวที่ยังขวัญผวาจนหลับไปแล้ว ลู่เจาและอิ่งชีจึงนั่งลงตรงข้ามกันในห้อง บรรยากาศหนักอึ้งตรึงเครียด
“เจ้าโจวผิงนั่น อ้าปากก็พ่นเรื่อยเปื่อย ไม่มีจริงใจสักคำ!” ลู่เจายกชาเย็นชืดดื่มอึกใหญ่ด้วยความขุ่นเคือง “ตรวจตราเข้มงวดอะไรกัน ข้าว่าก็แค่หลอกผีไปวัน ๆ! พรุ่งนี้ต้องเสแสร้งทำเป็นตรวจอีกแน่!”
อิ่งชีกอดอกพิงริมหน้าต่าง แววตาส่องประกายเย็นยะเยือกในความมืด “อยู่ในความคาดหมาย สิ่งที่เขากลัวไม่ใช่ผี แต่เป็นความยุ่งยาก พรุ่งนี้ ข้าอยากจะเห็นจริง ๆ ว่าคนของเขาจะ ‘ตรวจ’ อย่างไร”