ตอนที่ 46 คว้านไส้" 18

ช่วงบ่ายของวันที่สิบเก้าเดือนสิบสอง ตรงมุมหนึ่งของแผงน้ำชาที่ไม่สะดุดตาในตรอกด้านหลังหอเมรัยเมามายเซียน

จ้าวต้าสวมหมวกสักหลาดขาดรุ่งริ่ง บนใบหน้าป้ายเขม่าก้นหม้อไว้เล็กน้อย ปลอมตัวเป็นกุลีรับจ้างที่แวะพักเหนื่อย ทว่าสายตาสอดแนมกลับจับจ้องบานประตูอันหนาทึบของภัตตาคารนั้นตาไม่กะพริบ ด้านข้างมีมือปราบศาลต้าหลี่อีกสองสามคนที่แปลงกายเช่นเดียวกันนั่งยอง ๆ อยู่ตรงโคนกำแพง กำลังถูมือที่แข็งชาแก้เบื่อ

“มารดามันเถอะ เจ้าพวกหลานเต่าเหล่านี้หดหัวมิดชิดเสียจริง! คนที่เข้าออกประตูหลังล้วนเป็นคนงานเบ็ดเตล็ดชั้นแรงงานที่คอยส่งผักส่งถ่าน แม้แต่ผู้ดูแลที่เป็นชิ้นเป็นอันสักคนก็ยังไม่เห็น!” มือปราบหนุ่มคนหนึ่งบ่นพึมพำด้วยเสียงแผ่วเบา

“จะรีบร้อนอะไรกัน!” จ้าวต้าเอ่ยเสียงอู้อี้ แววตาเฉียบคม “หนูย่อมมีเวลาออกจากรูของมัน เฝ้าดูให้ดี!”