ตอนที่ 39 คว้านไส้" 11

เมื่อก้าวพ้นห้องโถงอันเงียบเหงาและเรียบง่ายโบราณของแหล่งสุรายุนเคว๋เข้าสู่ถนนสายหลักของตลาดตะวันตก คลื่นเสียงอึกทึกครึกโครมพลันซัดสาดเข้ามาดั่งระลอกคลื่น ซุ้มประตูเคลือบชาดอันโอ่อ่าภูมิฐานของหอเมรัยเมามายเซียนตั้งอยู่ไม่ไกล โคมไฟสว่างไสวส่องกระทบศีรษะมนุษย์มืดฟ้ามัวดินที่เบียดเสียดยัดเยียดกันอยู่เบื้องหน้า

หอเรือนเคลือบชาดสูงสามชั้นมีชายคายกมุมโค้งงดงาม สีทองอร่ามและหยกเขียวขจีเปล่งประกาย ป้ายชื่อเคลือบทองขนาดใหญ่เบื้องหน้าทอแสงระยิบระยับใต้ไอแดดยามบ่าย เจิดจ้าเสียจนแทบลืมตาไม่ขึ้น

ลู่เจากับเสี่ยวอู๋เพิ่งจะเดินเข้าไปใกล้ เสี่ยวเอ้อร์ผู้สวมใส่ผ้าไหมสีสดใสและเชิดคางขึ้นสูงลิ่วก็ปรี่เข้ามาต้อนรับ น้ำเสียงแฝงความหยิ่งยโสอันหงุดหงิดอยู่บ้าง “อ้าว สองท่าน ขออภัยด้วย! ท่านดูขบวนแถวนี่เอาเถิด หากคิดจะชิม ‘สุราเทพเซียนเมามาย’ ของพวกเราหรือเข้าไปนั่งรับประทานอาหารด้านใน ล้วนต้องทำตามกฎเกณฑ์ มาก่อนได้ก่อน รบกวนพวกท่านทั้งสองไปต่อแถวด้านหลังคอยท่าเถิด!”