เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ภายในโรงน้ำชาเล็ก ๆ ใกล้ตรอกตระกูลหลินแห่งเมืองหนาน ลู่เจาและเสี่ยวอู๋ต่างถือชามชาหยาบคนละใบ ฝั่งตรงข้ามมีแม่ตุ่มแห่งซอยผู้ชอบสอดรู้สอดเห็นและเพื่อนบ้านเก่าแก่อีกสองคนที่มักนั่งผึ่งแดดตรงปากตรอกนั่งอยู่
ปากหวาน ๆ ของเสี่ยวอู๋สำแดงผลชะงัดนัก ขนมกุ้ยฮวาที่เพิ่งซื้อมาใหม่ไม่กี่ชิ้นตกถึงท้อง ผนวกกับคำเยินยอประจบประแจงไม่กี่ประโยคอย่าง “ท่านป้าความจำดีแท้ ๆ” “ท่านลุงดูปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นผู้กระจ่างแจ้ง” ทำให้คนชราหลายคนเปิดกล่องข้อความพูดคุยไม่หยุด
“ภรรยาหลินหรือ เฮ้อ คนซื่อสัตย์สุจริตแท้ ๆ เชียว! ยิ่งกับหลินต้าผู้เป็นสามีของนางด้วยแล้ว ยิ่งมิมีสิ่งใดให้ติติงได้เลย!” แม่ตุ่มแห่งซอยตบต้นขาตนเอง
“ช่างไม้ใหญ่หลินฝีมือเลิศล้ำ นิสัยใจคอก็จริงใจ รักตระกูลกู้! ปฏิบัติต่อภรรยานั้นประคองไว้ในมือก็กลัวจะร่วง อมไว้ในปากก็กลัวจะละลาย! เฝ้ารอคอยเพียงแต่ให้ทารกผู้นี้ลืมตาดูโลกเท่านั้น! ผู้ใดจะไปคาดคิดเล่า... เฮ้อ ช่างเป็นเวรกรรมแท้ ๆ!”