ตอนที่ 13 ชาดพิฆาตกับพี่น้องจอมปลอม 7

ตรอกที่ตั้งของจวนตระกูลเจิ้งมิได้นับว่ามั่งมีโอ่อ่าที่สุด ทว่าก็เงียบสงบภูมิฐาน แสงแดดยามบ่ายสาดส่องลงบนถนนหินเขียวอย่างเอื่อยเฉื่อย ชายชราและหญิงชราไม่กี่คนกำลังรวมกลุ่มกันพูดคุยผึ่งแดดอยู่ใต้ต้นหวายเฒ่า

ลู่เจาตากลอกไปมา ลากเสี่ยวอู๋ขยับเข้าไปใกล้ ใบหน้าผุดรอยยิ้มไร้พิษภัย ในมือยังถือขนมกุ้ยฮวาและขนมเปี๊ยะงาขาวร้อนกรุ่นหอมฟุ้งที่เพิ่งซื้อมาจากร้านขนมตรงหัวถนน

“ท่านลุงท่านป้า ผึ่งแดดกันอยู่หรือ มา ลิ้มลองขนมดู เพิ่งออกจากเตาเลย!” ลู่เจาเปิดห่อกระดาษเคลือบน้ำมันออกอย่างสนิทสนม กลิ่นหอมหวานดึงดูดความสนใจของทุกคนในพริบตา

“ไอ้หยา เกรงใจอะไรเช่นนี้...” ป้าผู้สวมเสื้อกั๊กผ้าสีน้ำเงินเก่าปานกลางปากกล่าวเกรงใจ แต่มือกลับหยิบขนมเปี๊ยะงาขาวไปชิ้นหนึ่งอย่างคล่องแคล่ว

“พ่อหนุ่มเกรงใจจริงแท้! ดูหน้าตาไม่คุ้นเลยนะ” ชายชราด้านข้างเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม