ตอนที่ 7 ชาดพิฆาตกับพี่น้องจอมปลอม 1

ยามเช้าตรู่ของศาลต้าหลี่ ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นด้วยเสียงพลิกสำนวนคดีและเสียงฝีเท้า

ลู่เจานอนระทวยอยู่หลังโต๊ะเขียนหนังสือ ขอบตาดำคล้ำเป็นวงกว้างสองข้าง รู้สึกราวกับว่าดวงจิตวิญญาณได้ลอยหลุดออกจากวิญญาณสวรรค์ไปแล้วครึ่งหนึ่ง

คัดลอกสำนวนคดีจนถึงค่อนคืน จนทำให้นางในยามนี้มองเห็นอะไรกันซ้อนทับกันไปหมด รู้สึกว่าพู่กันในมือนั้นหนักราวกับมีน้ำหนัก 1,000 จิน

“ลู่หมิง! จิตวิญญาณหน่อย!” เสียงตะโกนก้องอันเป็นเอกลักษณ์ของจ้าวต้าพลันระเบิดขึ้นที่หน้าประตูโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้าอีกครา “ท่านซ่งสั่งการลงมาแล้ว! วันนี้จะมาสุ่มตรวจสำนวนคดีที่เจ้าคัดลอกไว้เมื่อวานด้วยตนเอง! หวังซื่อเจิ้งกำลังมุ่งหน้ามาทางนี้แล้ว!”

ลู่เจาสะดุ้งโหยง พลันตื่นเต็มตาขึ้นมาเกินครึ่งทันที นางลนลานจนมือไม้ปั่นป่วนหมายจะใช้แขนเสื้อเช็ดคราบน้ำน่าสงสัยที่คล้ายน้ำลายบนโต๊ะ ทว่าผลลัพธ์กลับยิ่งเช็ดยิ่งเปรอะเปื้อน

แย่แล้ว ค่าชดเชยการบาดเจ็บจากงานยังไม่ได้ โทษฐานละเว้นการปฏิบัติหน้าที่คงเป็นที่แน่นอนแล้ว ลู่เจาใจมอดดับดั่งเถ้าถ่าน หน้าผากโขกลงบนพื้นโต๊ะอันเย็นเยียบดัง “ตึง” อยากจะสลายกลายเป็นควันเขียวสายหนึ่งไปเสียตรงนี้