กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 7: เล่นตัวเพื่อให้คนตามง้อ
ดึกสงัด ผู้คนในร้านเงียบไปหมด
หลังลูกค้าในร้านแน่นเป็นระลอกช่วงสามทุ่มถึงสี่ทุ่ม จากนั้นก็ทยอยบางตาลงเรื่อย ๆ
กัวไห่ นักร้องประจำร้าน เหลือบดูเวลาแล้วลุกขึ้นทักทายเผยโย่วเวย เตรียมตัวกลับ แต่เธอกลับเรียกเขาไว้
“กัวไห่ รอก่อน”
กัวไห่ชะงักอย่างแปลกใจ ถามอย่างไม่เข้าใจว่า “มีอะไรอีกเหรอ?”
เผยโย่วเวยยิ้มแล้วบอกว่า “นี่สวี่เหย่ เด็กที่เพิ่งมาทำงานพิเศษช่วงปิดเทอมฤดูร้อนที่ร้านฉัน เขาบอกว่าร้องเพลงเป็นด้วย นายช่วยเล่นกีตาร์คลอให้เขาหน่อยได้ไหม?”
กัวไห่ไม่ค่อยพอใจ “ให้ฉันเล่นคลอให้เขาเนี่ยนะ?”
ศักดิ์ศรีของหนุ่มสายศิลป์เริ่มทำงานอีกแล้ว