บทที่ 6: ความรักก็ไม่ได้มีอะไรน่าสนใจ

บทที่ 6: ความรักก็ไม่ได้มีอะไรน่าสนใจ

ผลสอบเข้ามหาวิทยาลัยระดับชาติของจีนจะประกาศช่วงวันที่ยี่สิบกว่า ๆ อีกครึ่งเดือนกว่าจะถึงตอนนั้น

สวี่เหย่รีบหางานพิเศษช่วงปิดเทอมฤดูร้อน ก็แค่อยากสะสมเงินทุนก้อนแรก สำหรับเขาแล้ว ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือเงิน

ส่วนเรื่องความรักน่ะเหรอ ไม่เอาด้วยหรอก

เขานอนยาวจนเช้า เพราะคืนนี้ต้องไปทำงาน วันนี้สวี่เหย่เลยอ้อยอิ่งอยู่บนเตียงนานกว่าปกติ พอลุกจากเตียงได้ไม่นาน ฉินจื้อเหว่ยก็ส่งข้อความมา

ผู้ป่วยออทิสติก: “นายเห็นข้อความในกลุ่มหรือยัง?”

สวี่: “ยัง”

ผู้ป่วยออทิสติก: “หลี่หนานบอกว่าพรุ่งนี้จะนัดเลี้ยงรุ่น ตอนเย็นไปกินข้าวที่ร้านอาหารก่อน แล้วกลางคืนไปคาราโอเกะกัน”