กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซุนเฉี่ยวเอ๋อร์มองไปทางนอกประตู พลางเอ่ยขึ้นช้า ๆ ว่า
“ศิษย์น้องมิกล้ารบกวนการบำเพ็ญของศิษย์พี่ ขอศิษย์พี่อย่าได้ถือโทษ”
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ศิษย์น้องพูดอะไรเช่นนั้น”
พอสิ้นเสียง ชายรูปร่างสูงใหญ่ผู้หนึ่งก็ผลักประตูห้องออกอย่างแรงแล้วเดินตรงเข้ามาในโถงรับแขก มือข้างหนึ่งของเขาประคองรูปปั้นสีเลือดไว้หนึ่งองค์ มุมปากมีรอยยิ้ม ดวงตาหรี่เล็กน้อย เขากวาดตามองโถงเพียงครึ่งรอบ ก่อนจะทอดสายตาไปยังซุนเฉี่ยวเอ๋อร์ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้
“ช่างบังอาจ!”
ปี้เหอเห็นดังนั้นก็ตวาดขึ้นทันที แล้วด่าชายผู้นั้นว่า
“อวี๋หรงกวง! เมื่อคุณหนูมิได้อนุญาต เจ้ากล้าบุกเข้ามาได้อย่างไร!”
ชายผู้นั้นได้ยินดังนั้น สายตาจึงค่อย ๆ เหลือบไปทางปี้เหอ และเอ่ยช้า ๆ ว่า