เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ที่หน้าประตูเมืองชั้นใน มีราษฎรเมืองชั้นนอกมาล้อมดูอยู่เต็มไปหมดตั้งแต่เนิ่น ๆ
พวกเขามองหญิงงามสองนางที่ค่อย ๆ ก้าวลงจากรถม้า ดวงตาพลันเป็นประกาย จากนั้นก็ก้มหน้าซุบซิบกันอื้ออึง
“พวกนี้เป็นคนของตำหนักหยินหยางหรือ เหตุใดจึงหน้าตางดงามถึงเพียงนี้?”
“พวกนางอยู่สูงส่งเพียงใด ต่างจากพวกเราที่ต้องทำงานหยาบ ๆ หนัก ๆ ทุกวัน!”
“เบาเสียงหน่อย พวกนางจะฆ่าพวกเราก็แค่มองตาคราหนึ่ง”
ส่วนหวังผิงซานที่ก้มหลังอยู่ก็แอบชำเลืองมองหญิงที่ก้าวลงจากรถม้าในยามนั้น พลันชะงักไปเล็กน้อย ดูเหมือนประหลาดใจไม่น้อย แต่ไม่นานก็ควบคุมสีหน้าได้และก้มศีรษะลงเล็กน้อย จากนั้นก็ได้ยินหญิงนางนั้นกล่าวว่า
“ท่านนายอำเภอหวังไม่ต้องมากพิธี ท่านปกครองอำเภอชิงเฟิงได้เป็นระเบียบเรียบร้อย ภายในสำนักมองเห็นอยู่”