เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เวลาผ่านไปเพียงพริบตา อีกหนึ่งสัปดาห์ก็ล่วงเลยไป
หลายวันมานี้ ติงอี้พบว่าในย่านซานกู่ที่เขาอยู่ มักมีเงาร่างของกรมตรวจตราปรากฏให้เห็น
พวกเขาสวมเครื่องแบบมาตรฐาน ออกมาเป็นกลุ่มสองสามคน มักปรากฏตัวตามถนน ราวกับกำลังค้นหาสิ่งใดบางอย่าง
การกระทำที่ผิดปกติเช่นนี้ย่อมสร้างความตื่นตระหนกให้ชาวเขตซานกู่ทั้งเขต แต่สิ่งที่ทำให้ติงอี้ประหลาดใจคือ หลังตื่นตระหนกแล้ว ชาวบ้านเหล่านี้กลับเลือกที่จะทำใจชิน ราวกับปลาที่ถูกวางบนเขียง ดิ้นเพียงไม่กี่ครั้งในสองสามนาทีแรกเท่านั้น
“ปราณอำมหิตหยินหยางได้เปลี่ยนคนส่วนใหญ่ที่นี่ให้กลายเป็นเครื่องมือได้สำเร็จแล้ว ช่างน่ากลัวจริง ๆ”
ในใจติงอี้รู้สึกจนใจอยู่บ้าง แต่ก็ไม่มีหนทางใด ทำได้เพียงฝึกวิชาหมัดอย่างขยันขันแข็งยิ่งขึ้นทุกวัน เพื่อหวังทะลวงผ่าน
วันนี้ ติงอี้เพิ่งมาถึงโรงฝึกยุทธ์ ก็ได้ยินเสียงอึกทึกครึกโครมจากในลาน