เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยามเย็น ขณะเดินอยู่บนถนน ติงอี้ยังคงครุ่นคิดเรื่องความคืบหน้าของการขัดเกลาผิวหนัง ก็ได้ยินเสียงเรียกดังมาจากด้านข้าง
“สหายติง! หลายวันไม่เห็นหน้า เจ้าไปวุ่นวายอยู่ที่ไหนมา?”
เมื่อได้ยินเสียง ติงอี้หันไปมอง ก็พบว่าเป็นเหมียวปู้เจินที่เพิ่งเตรียมจะเข้าบ้าน
“อ้อ รับงานเป็นลูกจ้างมา หวังเพียงอิ่มท้องอบอุ่นเท่านั้น”
ติงอี้กล่าวพลางยิ้ม
เรื่องที่ตนเองฝึกวิทยายุทธ์ ติงอี้ไม่คิดจะป่าวประกาศให้เอิกเกริก
ก่อนจะมีกำลังพอป้องกันตัว ติงอี้ยังคงตั้งใจทำตัวเรียบง่ายไม่โดดเด่น
ลอบแทงข้างหลัง ถูกญาติหักหลัง พี่น้องเข่นฆ่ากัน เรื่องพวกนี้ในฐานะคนที่ข้ามมาจากดาวเคราะห์สีน้ำเงิน ติงอี้ฟังจนหูขึ้นตาปลาแล้ว
บนดาวเคราะห์สีน้ำเงินยังเป็นเช่นนี้ นับประสาอะไรกับดินแดนที่ดาวหายนะก่อความวุ่นวายแห่งนี้
“อืม มีงานให้ทำก็ดีแล้ว งั้นพรุ่งนี้พบกัน”