เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 427 เข้าหมู่บ้านก่อนฟ้ามืด
ทางแยกเส้นนี้เดินยากกว่าที่อีไลมองเห็นจากบนฟ้าเสียอีก
ขบวนเกวียนเพิ่งพ้นจากทางสายหลักมาได้ไม่ถึงครึ่งลี้ กลางทางก็มีร่องน้ำลึกที่ถูกฝนเซาะโผล่ขึ้นมา น้ำขุ่นคลั่กไหลทะลักลงตามความลาดชัน พัดพาเอาหน้าดินร่วนซุยหายไปจนหมด เหลือทิ้งไว้แค่ก้อนหินโผล่พ้นดินกับรากไม้ระเกะระกะ
กรงเล็บของกิ้งก่ายักษ์ยังพอเกาะยึดพื้นที่ขรุขระพวกนี้ได้ แต่เกวียนบรรทุกสินค้าทั้งสามคันไม่อาจทนการเอียงกระเท่เร่ติดต่อกันไหว
ตอนที่เกวียนคันแรกแล่นลงไปในร่องน้ำ ล้อด้านซ้ายก็ผลุบจมลงไปกะทันหัน ตัวเกวียนเอียงวูบไปทางลาดเขา หีบไม้ข้างในไถลครืดเข้าหาแผ่นกระดานข้างเกวียน เชือกที่มัดไว้ตึงเปรี๊ยะขึ้นมาทันที
“หยุดก่อน!”
ร็อกที่เดินคุมอยู่ด้านนอกล้อยกมือขึ้นตบแผ่นไม้ข้างเกวียนรัวๆ
เมฟดึงบังเหียนกระชับ กิ้งก่ายักษ์ก้มหัวต่ำ กดกรงเล็บจมลงในดินโคลนเพื่อฝืนรั้งเกวียนที่ยังค้างอยู่บนเนินเอาไว้